SEVGİ İŞLEYİN

     Kardeşim ben seni çok seviyorum. Canım yavrum ben seni çok seviyorum. Aşkım seni çok seviyorum...

     Hayatın boyunca çok sayıda "seviliyorsun" mesajı alırsın. Peki, acaba seni sevdiğini söyleyen herkes seni gerçekten sever mi?

     İçinde sevgi kelimesi geçen her cümle sevgi cümlesi değildir. En önce işe buradan başlamak gerekir. Sevgi, içi en fazla boşaltılan kavramdır. Gerçek sevgi, mukaddes bir duygudur. Sevmek herkese nasip olmaz. Bilgeler sevebilir. Arınanlar sevebilir. Masum kalmışlar sevebilir. Güzel gönüllerin dışındakiler asla...

     Mukaddes duygu sevginin, günlük hayatın yaygın klişesi "seni seviyorum"la ilişkisi isim benzerliğinden ibarettir. Masumiyetini kaybetmiş insanlık, bu kelimeyi "sana ihtiyacım var"ın yerine kullanır olmuştur.

     Birinin bize ihtiyacı olması, onun bizi gerçekten sevdiği anlamına gelir mi? Bedel ödeyerek öğrendim ki hayır. Sevgi sonsuzdur oysa bu arkadaşın "sevgisinin" ömrü ihtiyacın süresiyle sınırlı kalmakta. Sonra? Aşk bitti yapı paydos...

     Gerçek sevgi yargılamaz. Özgürlüğün önüne  barajlar kurmaz. Kısıtlamaz, koşulsuz, şart koşmaz. Sevmek, seçimlere hürmet etmektir. Sevmek değişmeye izin, dönüşmeye de destek vermektir. İhtiyaç ise şartlı destek demektir. Şöyle şöyle olursan diye başlar söze. Canımsın ciğerimsin diye çıkar. Metni tersten alırsan şöyle şöyle yapmazsan sana düşman olurum kodlarını görürsün. "Yok canım" der geçersin. Ta ki bi tokat yiyene kadar.

     Sevginin insanı, gönüllerin adamı olmak kendimizi ezdirmek anlamına gelmemelidir. Gerekli yerde masaya yumruğunu  vurmalıdır insan. Bazı insanlar almaları gereken mesajları kelimelerden alamazlar. Kanalları menfaatle tıkalıdır. Vicdanlı insanların vicdan telini titreterek onlara hükmetmenin yolunu bulmuş bir insan nesli vardır. İyi olmak, bu berbat dünya düzeninden yeteri kadar ağır bir yüktür. Bu yükün üzerine, bir de sırtına "seviliyorsun"lu, sana ihtiyacım varlı vicdan yüklerinden almak, hayat ve tekamül yürüyüşünü imkansız hale getirir. 

     Gerektiği yerde yumruğu masaya vurmalıdır insan. Sınırlarını çizmelidir.  Burası benim dünyam, şurası seninkisi görüyor musun bak arada bir çizgi, bir sınır var demekten asla korkmamalıdır.